San Pedro de Atacama ‘dan Uyuni’ye

Share

San Pedro de Atacama (Şili) ve Uyuni (Bolivya) arasında 500 kmlik bir mesafe ve iki farklı yol var: bunlardan biri normal trafiğin aktığı sıkıcı bir yol, diğeri ise insan izinin az rastlandığı, aşılması ve ulaşılması zor rengarenk göl, geyser ve volkanların bulunduğu Eduardo Avaroa milli parkındaki patika.

Kilise, San Pedro de Atacama

Organize turları ve turist gruplarını hiç sevmedim. Yolun en sağından gitmemize rağmen ısrarla korna çalmalarını, yolda bizi sollarken tepeden tırnağa toza toprağa bulamalarını ve bu gruplardan biri ile seyahat etmeyi hiç ama hiç sevmedim.

La laguna colorada

Geyser, 4900mt

Termal Havuz, deniz seviyesinden 4000 küsür metrede

Elbette biz ikinci seçeneği tercih ettik. Ancak Şili ve Arjantin arasındaki zor yolculuğun ardından, bu sefer yola çıkmadan önce yol ve hava durumu hakkında ayrıntılı bilgi almaya karar verdik. Bu rotayı daha önce pedallayan bisikletçiler, bloglarında hava durumuna göre etabın 8-10 gün kadar sürebileceğini, yolun tamamına yakınının kum olduğunu, sık sık jant tellerinin koptuğunu, yiyecek ve su ile hayli yüklü bisikletlerini sürmek yerine ittiklerini veya saatlerce çadırda fırtınanın dinmesini beklediklerini yazıyorlardı.

Yola çıkmaya hazırladığımız gün Şili ve Bolivya sınırının kar yağışı yüzünden kapandığı haberini aldık.

Şili – Bolivya sınırında kar fırtınası

Peki tamam.

San Pedro’dan Uyuni’ye organize turlar olduğunu öğrendik. Seyahat agentaları, 6 kişilik grupları çok uygun fiyatlara 4x4lerle, yemek+yatak dahil götürüyorlar. 3 gün sürecek tura iki yolcu ve iki bisiklet için yerlerimizi ayırttık!

Paolo’nun bisikleti, Salar de Uyuni

Ertesi gün sabah erkenden altışar kişilik gruplar halinde iki jeep yola çıktık. Bizim aracın şöforü: Jorge. Yol arkadaşlarımız: Kanadalı tarih öğretmeni Marie, Avustralyalı ekonomist Andrew, alman baba ve oğul. Jorge ingilizce bilmiyordu, konuşmayı pek de sevmiyordu. Jorge, nereye gideceğimize, nerede duracağımıza, ne kadar kalacağımıza, nerede ve ne zaman yemek yiyeceğimize karar veriyordu. Ekstra bir tuvalet molası talebimiz olduğunda duymamazlıktan gelmeyi tercih ediyordu. Program dışı bir yerde fotoğraf çekmek için durmayacağını baştan net bir şekilde belli etti. Hangi müziği dnleyeceğimize elbette Jorge karar veriyordu. Bolivya halk müziği….

Salar de Uyuni, Tuz Gölü üzerindeki en büyük ada Incahuasi’de yaşayan lamalar

Uzun saatler süren yolculuk sırasında yol arkadaşlarımızla araç şöforümüz ve tavırları hakkında konuşmaktan başka ortak bir konu bulmakta zorlandık. Hayat görüşlerimiz ve seyahat şekillerimiz o kadar farklıydı ki..

Paolo ve ben özgürlüğün nasıl bir şey olduğunu biliyorduk ve bisikletlerimize yeniden kavuşmak için can atıyorduk. Uyuni’ye vardığımızda heyecanla jeeplerden bisikletlerimizi indirdik, özlemle başladık yeniden pedal çevirmeye.

Neden bisikletle seyahat ediyoruz:

– Yolun en güzel yerinde canımız istediğinde yemek molası vermek veya çadırımızı kurup geceyi geçirmek için

geceyi geçirdiğimiz vadide sabah kahvaltısı hazırlarken

– Günün en güzel ışıklarıyla fotoğraf çekmek için

kaktüs vadisi

– Köy pazarlarında alışveriş yapabilmek için

Uyuni, halk pazarı

– Turistler otellerine döndükten sonra açık hava müzesinde kalıp dolunay ışığında etrafı seyretmek için

Valle de la Luna, dolunay ışığında ay vadisi

– Yerel halk ile konuşmak,şakalamak, gülümseyip selamlamak için

Bisikletçiler arasındaki candan selamlaşma

– Kirletmeden ve iz bırakmadan seyahat için

Bolivya sınırında terk edilmiş otobüs ve yiyecek arayan tilki

4 Comments

Tansun 03/08/2011 - 11:40

ikna olmak mı?? gözü kapalı desem :)))
resimlerinize bakmaya doyamıyorum … yolunuz ve havanız açık olsun. sevgiler..

alex 12/10/2014 - 13:31

Harikasınız be adam! Gıpta ediyorum.Bu yaşam tarzından uzak olanlarla,aynı otobüste bile bulunmak istemiyorum.
Ayağınıza,kafanıza sağlık.

osman 26/09/2016 - 10:01

harikasın pınar

Pınar Pinzuti 26/09/2016 - 10:05

Güney Amerika bisiklet turundan döneli 5 yıl olmuş 🙂 ama dünyanın başka ülkelerinde pedallamaya devam 😉

Post Comment